وقتی که می نویسم

  ممنون از آقای "امیر محمد صمدی" عزیز، به خاطر ذوقی که برای این کار به خرج دادند     ذوقی که  قرض کرده ام  از داستانتان... شب بود حوصله ی هیچ کاری را نداشتم. نه دستم به قلم می رفت ونه دلم هوای خواندن کتابی را می کرد؛ بااین احوال احساس می کردم اگر این گونه شبم را به صبح برسانم حتما چند تار موی سرم سفید خواهم شد.کنار دستم پر از کتاب هایی بود که هر کدام را چندین بار خوانده بودم و دوباره ورق زدن آنها حاصلی نداشت جز احساس تهوع گوشه اتاق چشمم به ماهنامه داخل...

ادامه مطلب